Ελληνορωμαϊκή πάλη Print E-mail

 

ΕΛΛΗΝΟΡΩΜΑΙΚΗ ΠΑΛΗ



Το πιο τρωτό σημείο της ελληνορωμαϊκής πάλης είναι η περιοχή της άρθρωσης του γονάτου, της ποδοκνημικής άρθρωσης και της σπονδυλικής στήλης (αυχενική μοίρα). Η ιδιαιτερότητα αυτού του αθλήματος είναι ο σημαντικά μεγάλος αριθμός βαριών τραυμάτων που αποτελούν το 71% όλων των κακώσεων. Ανάμεσά τους στην πρώτη θέση βρίσκονται οι βλάβες των μηνίσκων της άρθρωσης του γονάτου, των χιαστών και των πλάγιων συνδέσμων. Ανάμεσα στις χρόνιες κακώσεις που εμφανίζονται συχνότερα είναι οι παραμορφωτικές αρθρίτιδες των αρθρώσεων του γονάτου και της ποδοκνημικής άρθρωσης, οι οστεοχονδρίτιδες του οσφυικού τμήματος της σπονδυλικής στήλης.

Ο τραυματισμός του αυχένα θεραπεύεται με νευρολεφλεξολογικούς χειρισμούς σευόμενοι πάντοτε την ανατομία της περιοχής. Ο τραυματισμός του αυχένα αφορά κυρίως μυικές βλάβες και σε σοβαρότερες περιπτώσεις μπορεί να αφορά βλάβες στην αυχενική μοίρα του νωτιαίου μυελού. Όποια και άν είναι η σοβαρότητα, στην αρχή κάνουμε διάγνωση των νευρικών δομών που έχουν επηρεστεί. Στην συνέχεια πατάμε τις επηρεασμένες νευρικές δομές δηλαδή νεύρα, γάγγλια, μύες, νωτιαίος μυελός και ίσως ανώτερες νευρικές δομές όπως θάλαμος, υποθάλαμος, φλοιός αντανακλαστικά στην πατούσα του ποδιού. Σκοπός είναι να ξαναφέρουμε σε ισορροπία τον τραυματισμένο αυχένα μέσω της ισορροπίας του συμπαθητικού και παρασυμπαθητικού νευρικού συστήματος. Άν ο αθλητής βιώνει έντονο πόνο, οι χειρισμοί γίνονται πολύ ήπια και επαναλαμβανόμενα. Εξηγώντας στον τραυματισμένο τον μηχανισμό του πόνου, η αίσθηση του πόνου βιώνεται πολύ ηπιότερα.